Esta vez, a homenaxeada é Begoña Caamaño, feminista confesa, era así como nos gustaba dicir nos finais dos oitenta; antimilitarista e pacifista; nacionalista galega e defensora dun mundo dos pobos; comprometida coa lingua galega da que nunca claudicou...Así é a muller que habita no nome da homenaxeada das letras, a que vive do seu oficio de xornalista e, sen ser impostora, a que é novelista. Unha muller que, sobre todo, se quixo libre e amou libre e moito.
Velaí, a novelista, para que a festa nos convide a ler as súas dúas novelas, a ler a historia doutra maneira, tendo en conta os pensamentos e desexos de Circe e de Penélope, os camiños andados e por andar de Morgana, xa que a vida, como a literatura, segue a enredar palabras e a dialogar connosco e Begoña merece como autora excepcional e como lectora incansábel ser lida, para gozarmos.
Mais no torreiro da festa non deben faltar os seus artigos que sementan conciencia en diferentes publicacións, A Nosa Terra, Deliberadamente ou a Festa da palabra silenciada. A escrita de Begoña e o seu compromiso coa Revista Antimilitarista Ar! ten por forza nos tempos que corren que tomar a praza para dialogar coa mocidade, para traer o significado e a necesidade de berrarmos: Nón á Guerra! Non ao servizo militar! Temas de moita actualidade. Nun mundo onde doe, como lle doería a ela, a palabra xenocidio, e a situación actual de Cuba e Palestina. Como USA, usa e Europa transita somnámbula.
Esta vez, a homenaxeada é unha xornalista de radio, redactora e locutora, escritora con palabras nas ondas, que defendía e cría nos medios públicos da e para a cidadanía. Esta vez, falamos da traballadora da Radio Galega, da defensora da súa lingua e do seu cultivo e da súa voz que dicía: Benvidas, benvidos, isto é club Club Cultura... para nos levar polos camiños do ocio. Benvidas, benvidos, o Expreso de Medianoite convídavos nesta madrugada a participar nunha viaxe.... Sempre diferente e plural. Ou nos conducía por un programa para chegar a todos os lugares e a todas as xentes, Andando a terra. E isto é o que queremos oír a súa voz e a súa capacidade por nos trasladar por todo ese xornalismo cultural. Xa sabemos que a Radio Galega, non é a dos tempos de Begoña, que a cultura galega semella esnaquizada como o Diario Cultural, onde ela tamén traballou. Indigna a manipulación e doe como cidadá que a estas alturas non pareza existir un proxecto desde a Radio e televidión galegas que nos permita gozar como público e aprender como futuras xornalistas, do labor de Begoña Caamaño, homenaxeada pola RAG. O que se nos ofrece non é nada, obra e non escolma, é o que se precisa. Queremos acceder á voz de Begoña Caamaño, para a mocidade.
Artigo de Marga do Val en Nós Diario
.png)