Amosando publicacións coa etiqueta Textos da Semana. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta Textos da Semana. Amosar todas as publicacións

19/05/09

Texto da semana

TENEMOS dos ojos
porque
no sabemos ver.
Tenemos dos manos
porque
nada logramos aferrar.
Tenemos dos piernas
porque
no nos sostenemos.
Tenemos una boca
para errar.
De rodillas en el suelo,
una mano cerrando
los labios,
la otra velando
los ojos:
es la forma de comenzar
.



Texto: Héctor Murena
Imagen: Marcel Duchamp

05/05/09

Texto da semana













Vanidad de creer que comprendemos las obras del tiempo: él
entierra sus muertos y guarda las llaves. Sólo en sueños, en la poesía, en el juego […] nos asomamos a veces a lo que fuimos antes de ser esto que vaya a saber si somos.


JULIO CORTÁZAR, Rayuela

30/03/09

Crear o futuro


Non fai falta crer no utopismo (nada malo en pequenas doses) para que poidamos afirmar que o futuro nos podería pertencer.
Que o futuro –en importante medida- podería facerse e formularse segundo os nosos desexos.
Sen embargo, a maior parte da xente –manipulada e ignorante- sabe que moi pouco ou nada terán que ver o seus proxectos e desexos co futuro. O futuro –como sempre- construirano outros. Sabermos que esa idea (e esa resignación) pode ser mentira, constituiría un nada desdeñable avance. Se todos actuasemos, se todos participasemos, se perdesemos as anteolleiras das ideas preconcibidas, da preguiza e do medo, poderiamos ser, a maioría, construtores do futuro. Poucos o son, sen embargo.

Texto: LUIS ANTONIO DE VILLENA
Imaxe: SEBASTIÃO SALGADO

23/03/09

Viajeros

Un paso en el océano, una mirada sobre los mares del tiempo, ocho mil millones, viajamos, viajamos juntos sobre un meteoro que llaman Tierra y al que ponen edades, y sueños, en el mismo asiento, en el mismo vagón, en el mismo tren, relojes, calendarios y piedras tatuadas por el sol, fronteras, viajamos, ocho mil millones…


ANTONIO SOLER

09/03/09

Texto da Semana


Suena la sirena.
El barco se va
y yo con los deberes por hacer.
Nunca es triste la verdad;
lo que no tiene es remedio.



Texto: Joan Manuel Serrat

26/01/09

Texto da Semana


Hai un momento que é verdadeiramente extraordinario na lectura: cando un a interrompe. Cando un está a ler ten o libro coas follas abertas, pero de pronto levanta a vista do libro e olla adiante. Se suspende a lectura, algo ocorreu, algo máxico: é como se a lectura quixese transportar o lector a outro universo. E é que o lector, ao levantar o ollar, está a ollarse a si mesmo.


JOSÉ SARAMAGO, O noso libro de cada día

Compromisos

Sempre que for posible, neste blog informaremos da autoría de textos, fotos e demais material audiovisual, que en todo caso é empregado con finalidade educativa e sen lucro. Se houber algo suxeito a dereitos de autor ou outras restricións, por favor, facédenolo saber para retirármolo o antes posible.
Por outro lado, os autores do blog non son responsables dos comentarios que os lectores poidan enviar. Todos aqueles comentarios obscenos, ofensivos contra persoas, crenzas ou ideas, ou contrarios á Lei serán eliminados en canto teñamos coñecemento deles.
Avísanos para axudarnos a cumprir estes compromisos.